Vishandelarij

Spread the love

Vishandelarij

Vishandelarij

Met een halfve eeuw ervaring in de handel publiceert Jan Gerssen regelmatig verhalen over en voor vishandelaren:

In de zestiger jaren kwam in DEN Helder de Zee sportvisserij ook goed op gang,in die tijd waren het vooral Duitsers die s morgens vroeg met bussen tegelijk op de sportvissersboten stapten ,veelal vissers schepen die dit op zaterdag en zondag als een extraatje erbij deden.

Ik werkte daar als 15 jarige jongen bij Piet Plaatsman een Visgroothandelaar ,toen was de visafslag ook op zaterdag nog geopend en dat was de drukste dag van de week.

In die tijd werd er op de Noordzee heel veel Bot gevangen,maar die bracht op de afslag bijna niks op,er was voor Bot ook geen opvang prijs ,dat is de minium prijs die voor andere vissoorten wel gold.

Mn baas kocht kisten van 50 kilo voor 1 tot 2 gulden,die gingen naar de Vismeel fabriek,naar Nertsenfokkers,of de Kattenvoer fabriek.

De Bot uit de Noordzee was grof en smaakte gronderig, heel anders dan een Botje van de Waddenzee, die was ook gladder en had geen grondige smaak,vandaar dat de handel niks kon met Noordzee Bot.
Bot van de Wadden werd wel in Den Oever verhandelt dat was bijvangst van de Garnalenvissers, maar in Den helder werd bijna alleen Noordzeevis verhandeld.

Op een zaterdag vroeg een Duitser,die terugkwam van een dagje sportvissen of hij ook verse vis kon kopen want hij had niks gevangen.
Ik zei,ja hoor was wollen Sie haben?
Fisch von deWaddenzee ,daar haben wir gefisht.
Mn baas begon te grijnzen en zei: JAN REGEL JIJ HET FF en liep lachend weg .Ik zei wat moet ik rekenen per kilo?Hij zei lachend kijk maar wat ie wil geven.
Ik zei tegen die Duitser de Waddenzee Bot is wel de duurste Bot, 1 gulden de kilo ,de Noordzee Bot is maar 10 cent de kilo,maar daar heeft u niet gevist.
Nein Ich musche Fisch von die Waddenzee ,Ich neme 10 kilo.
Ik zocht 10 kilo kleine Botjes uit en tevreden ging hij naar de bus.
Even later kwamen er nog meer Duitsers, allemaal voor Waddenzee Bot.

,Mn Baas bekeek het met een grijns op zn gezicht, en toen ik naar huis ging kreeg ik de helft van de winst van hem .

Van af die dag hadden we er een nieuwe handel bij,
Zaterdagsmiddags zette ik een stuk of 6 kisten naast elkaar en sorteerde de Bot een beetje op grote , kaartje erop met:
NoordzeeBot, Waddenzee Bot,
Marsdiep Bot, IJsselmeer Bot, Texeler Bot en Terschellinger Bot.
De prijzen varieerden van 10cent tot 1 gulden de kilo

Als de Duitsers terugkwamen van een dagje sportvissen en om vis kwamen ,was de eerste vraag, Who haben sie gefischt? Altijd was het antwoord ,auf die Waddenzee.
Dan musschen Sie die haben zei ik dan en wees op de kist waar Waddenzee Bot op stond.
Als de kist leeg was verruilde ik het kaartje met de kist ernaast.
Het gekke was dat niemand de Noordzee Bot van 10 cent de kilo wou kopen.

Toen ik later een Viswinkel begon en ook vaak sportvissers in de winkel kreeg die een maaltje vis wilden kopen omdat ze niks gevangen hadden ,moest ik me altijd oppassen om niet te vragen;

Waar heeft U gevist?

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.visbeleving.nl/vishandelarij/

3 reacties

    • Mark Westerveld on 31 juli 2011 at 20:24

    En zo word de vis duur betaald.
    Hahahaha.

    • Rene on 5 februari 2011 at 17:14
      Author

    Leuk verhaal Jan, volgende week verwachten we weer een nieuwe.

    • Jan Gerssen on 5 februari 2011 at 13:24

    In de zestiger jaren kwam in DEN Helder de Zee sportvisserij ook goed op gang,in die tijd waren het vooral Duitsers die s morgens vroeg met bussen tegelijk op de sportvissersboten stapten ,veelal vissers schepen die dit op zaterdag en zondag als een extraatje erbij deden.

    Ik werkte daar als 15 jarige jongen bij Piet Plaatsman een Visgroothandelaar ,toen was de visafslag ook op zaterdag nog geopend en dat was de drukste dag van de week.

    In die tijd werd er op de Noordzee heel veel Bot gevangen,maar die bracht op de afslag bijna niks op,er was voor Bot ook geen opvang prijs ,dat is de minium prijs die voor andere vissoorten wel gold.

    Mn baas kocht kisten van 50 kilo voor 1 tot 2 gulden,die gingen naar de Vismeel fabriek,naar Nertsenfokkers,of de Kattenvoer fabriek.

    De Bot uit de Noordzee was grof en smaakte gronderig, heel anders dan een Botje van de Waddenzee, die was ook gladder en had geen grondige smaak,vandaar dat de handel niks kon met Noordzee Bot.
    Bot van de Wadden werd wel in Den Oever verhandelt dat was bijvangst van de Garnalenvissers,
    maar in Den helder werd bijna alleen Noordzeevis verhandeld.

    Op een zaterdag vroeg een Duitser,die terugkwam van een dagje sportvissen of hij ook verse vis kon kopen want hij had niks gevangen.
    Ik zei,ja hoor was wollen Sie haben?
    Fisch von deWaddenzee ,daar haben wir gefisht.
    Mn baas begon te grijnzen en zei: JAN REGEL JIJ HET FF en liep lachend weg .Ik zei wat moet ik rekenen per kilo?Hij zei lachend kijk maar wat ie wil geven.
    Ik zei tegen die Duitser de Waddenzee Bot is wel de duurste Bot, 1 gulden de kilo ,de Noordzee Bot is maar 10 cent de kilo,maar daar heeft u niet gevist.
    Nein Ich musche Fisch von die Waddenzee ,Ich neme 10 kilo.
    Ik zocht 10 kilo kleine Botjes uit en tevreden ging hij naar de bus.
    Even later kwamen er nog meer Duitsers, allemaal voor Waddenzee Bot.

    ,Mn Baas bekeek het met een grijns op zn gezicht, en toen ik naar huis ging kreeg ik de helft van de winst van hem .

    Van af die dag hadden we er een nieuwe handel bij,
    Zaterdagsmiddags zette ik een stuk of 6 kisten naast elkaar en sorteerde de Bot een beetje op grote , kaartje erop met:
    NoordzeeBot, Waddenzee Bot,
    Marsdiep Bot, IJsselmeer Bot, Texeler Bot en Terschellinger Bot.
    De prijzen varieerden van 10cent tot 1 gulden de kilo

    Als de Duitsers terugkwamen van een dagje sportvissen en om vis kwamen ,was de eerste vraag, Who haben sie gefischt? Altijd was het antwoord ,auf die Waddenzee.
    Dan musschen Sie die haben zei ik dan en wees op de kist waar Waddenzee Bot op stond.
    Als de kist leeg was verruilde ik het kaartje met de kist ernaast.
    Het gekke was dat niemand de Noordzee Bot van 10 cent de kilo wou kopen.

    Toen ik later een Viswinkel begon en ook vaak sportvissers in de winkel kreeg die een maaltje vis wilden kopen omdat ze niks gevangen hadden ,moest ik me altijd oppassen om niet te vragen;

    Waar heeft U gevist?

Geef een reactie